Addas Mescidi

Nübüvvetin onuncu yılında Hz. Peygamber Mekkelilerden destek bulamayınca Tâif'e giderek Sakîf kabilesinin ileri gelenleriyle görüştü. Sert bir reddedilişin ardından Tâifliler, halk ve köleleri üzerine ayaklandırarak onu taşlattılar. Hz. Peygamber yaralı ve yorgun hâlde Tâif'ten çıktı; yürüyerek bağlar bölgesine ulaştı. Burada meyve bağları olan Utbe ve Şeybe adındaki iki Kureyşli kardeşin bahçesine iltica etti; bir üzüm asmasının gölgesine oturdu ve dua etti. Bahçe sahipleri Utbe ve Şeybe, Hz. Peygamber'in hâline acıyarak köleleri Addas'a bir salkım üzüm getirmesini söylediler. Addas, Hristiyanlığını koruyan, aslen Musul civarının Ninova kentinden bir Hristiyan gençti. Üzümü getirip sunduğunda Hz. Peygamber "Bismillah" dedi. Addas bunu ilk kez duyuyordu ve şaşırdı: "Buralar bu kelamı bilmez!" dedi. Hz. Peygamber ona Ninova'dan geldiğini, Ninova'dan peygamber Yunus'u tanıyıp tanımadığını sordu. Addas büyük bir heyecanla "Yunus peygamberi tanıyorum!" dedi. Hz. Peygamber ona Yunus ile kendisinin aynı kaynaktan —Allah tarafından gönderilmiş— olduğunu anlattı. Bu konuşma üzerine Addas hemen iman etti, Hz. Peygamber'in ellerini, ayaklarını ve alnını öptü. Bahçe sahipleri uzaktan bu sahneyi izleyerek aralarında konuştular: "Köleni bu adamdan koru; o senin dinine zarar verir!" Addas İslam'a giren ilk Tâifli olarak tarihe geçti. Bu olayın yaşandığı bağda daha sonra Addas Mescidi inşa edildi. Mescid, İslam'ın en karanlık saatlerinden birinde bir ışık gibi parlayan bu küçük ama anlamlı imanı hatırlatmaktadır. [Kaynak: Ahmet Önkal, "Tâif Seferi", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/taif-seferi; İbn Hişâm, es-Sîre, II, 60-74.; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Bed'ü'l-Halk", 7.]