Utbi'nin kapı sütunundaki şiiri

Utbî'nin şiiri ve kıssası, İslâm'ın erken döneminden itibaren Mescid-i Nebevî'ye yapılan ziyaretlerde Hz. Peygamber'i vesile kılarak dua etmenin nasıl olduğunu anlatan en meşhur anlatılardan biridir. Utbî şöyle aktarır: "Hz. Peygamber'in kabri başında oturuyordum. Bir Bedevî geldi, 'Esselâmü aleyke ya Resûlallah' dedi ve şu âyeti okudu: 'Eğer onlar kendilerine zulmettiklerinde sana gelselerdi ve Allah'tan mağfiret dileselerdi, Resûl de onlar için istiğfar etseydi, Allah'ı çok tövbe kabul eden, çok merhamet eden bulacaklardı.' (Nisâ 4/64) Sonra şöyle dedi: 'Ey Muhammed! Sana şefaat dileyerek geldim. Şu kılıç gibi keskin dilli dilencin gibi. Yüzü kara geldi; seninle yüzü ağardı. Allah'ın en hayırlı yarattığı sensin, ey peygamber.' Sonra Bedevî ayrıldı. Uyukladım; rüyamda Hz. Peygamber'i gördüm ve 'Arkasından git, Allah onu affetti' dedi." Bu kıssa ve şiir, Mescid-i Nebevî'ye devam eden ziyaretçiler arasında büyük yankı uyandırmış; hem Osmanlı sultanları hem de âlimler tarafından kabirde bu tür ziyaret ve dua etmenin cevazına delil olarak zikredilmiştir. Şiirin yazılı olduğu sütun ya da kapı, kutsal mekânın ziyaretçiler üzerinde bıraktığı derin izin sembolik bir ifadesidir. [Kaynak: Buhârî, el-Edebu'l-Müfred 783; Beyhakî, Şuabü'l-İman, III, 495; TDV İslâm Ansiklopedisi, "Vesile" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/vesile]