Tebbet Süresi ve Safa veya Ebu Kubeys

Nübüvvetin üçüncü ya da dördüncü yılında 'En yakın akrabanı uyar' âyeti indi (eş-Şuarâ 26/214). Bu âyetle birlikte Hz. Peygamber açıkça tebliğ etme emrini aldı. Bunun üzerine Safâ tepesine ya da Ebûkubeys Dağı'na çıkarak Kureyş'i aile aile, kişi kişi sesleyerek çağırdı: "Ey Abdülmuttalib oğulları! Ey Abdimenâf oğulları! Ey filan..." Toplanan Mekkelilere şöyle dedi: "Size bir habercinin düşmanın sabah ya da akşam geleceğini söylediğine inanır mısınız?" "Evet" dediler. "O hâlde bilin ki ben size çok ağır bir azabı haber veriyorum!" Bunun üzerine amcası Ebû Leheb bağırdı: "Yuh sana! Bizi bunun için mi çağırdın?" Hemen ard arda Tebbet sûresi (el-Mesed) nâzil oldu. Bu tarihi anın sahnesinin Safâ Tepesi mi yoksa Ebûkubeys mi olduğu tartışmalıdır; birçok kaynak Safâ'yı esas göstermektedir. Hz. Peygamber bu ilk açık davet sonucunda Mekke'nin tüm kabilelerini selamlayarak tarihsel bir bağlantı kurmuş oldu. [Kaynak: Buhârî, "Tefsîr", 111/1; Müslim, "Îman", 347.; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 274-280.]