Sultan 2.Mahmud'un tuğrası

Sultan II. Mahmud (1785-1839), Osmanlı'nın en önemli reform padişahlarından biridir. Yeniçeri Ocağı'nı kaldırıp (Vak'a-i Hayriyye, 1826) Nizâm-ı Cedîd çizgisinde modern bir ordu ve devlet yapısı kurma girişimleriyle tarihe geçmiştir. Bununla birlikte II. Mahmud, halifelik kurumuna ve kutsal mekânlara olan bağlılığından hiçbir zaman vazgeçmemiştir. Mescid-i Nebevî'deki tuğrası, onun bu mekâna verdiği önemi sembolik olarak ortaya koymaktadır. Osmanlı tuğrası, padişahın özel imzasıdır; aynı zamanda sultanın egemenliğini ve yetkisini temsil eder. Mescid-i Nebevî'deki sütunlar, kapılar ve levhalarda yer alan tuğralar; hangi padişah döneminde o bölümün restore edildiğini ya da katkıda bulunulduğunu gösteren tarihsel bir belge niteliği taşımaktadır. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Mahmud II" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/mahmud-ii; "Tuğra" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/tugra]