REMEL

Remel kelimesi Arapça'da "koşmak, hızlı adımlarla yürümek" anlamına gelmektedir. Hac ve umre ibadetinde tavaf esnasında ilk üç tur boyunca (şavt) bu şekilde yürümek, Hz. Peygamber'in sünnetinden alınan bir uygulamadır. Remelin tarihsel arka planı şu şekilde açıklanmaktadır: Hudeybiye Antlaşması'nın ardından H. 7 yılında gerçekleştirilen Umretü'l-Kazâ'da (Kaza Umresi), Kureyş'in bazı ileri gelenleri Mekkelilerin Mekke'yi terk ederken müminlerin güç durumda olduğu için tavaf edemeyeceklerini ya da Yesrib hummasının müminleri zayıf düşürdüğünü söylüyordu. Hz. Peygamber bu söylentileri çürütmek amacıyla sahâbîlere tavafın ilk üç turunda remel yaparak —yani omuzları sallayarak hızlıca yürüyerek— güçlü ve dinç göründüklerini Kureyş'e ispat etmelerini emretti; son dört turda ise normal yürüdüler. Bir başka rivayete göre Hz. Peygamber Mekke'nin fethinin ardından Ci'râne'den ihrama girerek gerçekleştirdiği umrede de remeli uygulamıştır. Fıkıh âlimlerinin büyük çoğunluğuna göre remel; hac ve umrede, sa'yın yapılacağı tavafın —yani kudûm tavafı ya da umre tavafının— yalnızca ilk üç turunda yapılır; son dört turda yapılmaz. İhramsız yapılan nafile (nezir vb.) tavafta remel gerekmez. Remel, yalnızca erkeklere mahsus bir uygulamadır; kadınlar remel yapmaz. Tavaf kalabalık olduğunda ve remel yapmak başkalarına zarar verecekse yapılmayabilir. Hacerülesved'den başlayarak ilk üç tur boyunca sürer; Rükn-i Yemânî'ye yaklaşıldığında normal yürüyüşe geçilebilir. [Kaynak: Mustafa Sabri Küçükaşcı, "Remel", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/remel; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Hac", 58, 64.; Müslim, Sahîhu Müslim, "Hac", 219.]