Rec'i Şehitliği

Uhud Gazvesi'nin ardından Benî Hüzeyl'in bir kolu olan Benî Lihyân, Medine'ye saldırı hazırlığına girişmişti. Bu planı öğrenen Hz. Peygamber, Abdullah b. Üneys'i göndererek planın mimarı Hâlid b. Süfyân'ı etkisiz hale getirtti. Bu durum Lihyânoğulları'nın müslümanlara olan düşmanlığını daha da kuvvetlendirdi. Öç almak için sinsi bir plan kuruldu: Akrabaları Adal ve Kāre kabilelerinden sahte bir heyet Medine'ye yollandı. Bu kişiler müslüman olduklarını beyan ederek kendi kabilelerini İslam'la aydınlatacak öğretmenler istediler. Hz. Peygamber bu masum görünen talebi reddedip insanları İslam'dan uzak tutmak istemedi ve Safer 4 / Temmuz 625'te Mersed b. Ebû Mersed (ya da Âsım b. Sâbit) başkanlığında 6-10 kişilik bir heyet gönderdi. Heyet, Mekke ile Usfân arasındaki Hüzeyl kabilesi topraklarında, Recî' suyu başında konakladığında, pusuya düşürüldü. Lihyânoğulları'ndan 100 okçudan oluşan bir grup çevreyi sardı. Müslümanlara teslim olurlarsa zarar görmeyecekleri vaat edildi. Âsım b. Sâbit ve birkaç sahâbî bu teklifi reddederek düşmanla çarpışmayı seçti; Mersed, Âsım, Hâlid ve Muattib orada şehit düştü. Kalan üç sahâbî (Hubeyb b. Adî, Zeyd b. Desine ve Abdullah b. Târık), öldürülmeyeceklerine dair söz alarak teslim oldu. Ne var ki yolda Abdullah b. Târık kaçmaya çalışınca taşlanarak şehit edildi. Hubeyb ve Zeyd Mekke'ye götürülerek, Bedir'de yakınları hayatını kaybetmiş Kureyşlilere satıldı. Mekke'de bir süre tutsak tutulan bu iki sahâbî, İslam'dan dönmeyi kesinlikle reddetti. İnfazlarından önce ikisi de namaz kıldı. Hubeyb, salibe çekilmeden önce şöyle dedi: "Yüzümü, Allah'ın, Resulünün ve müminlerin razı olduğu kıbleye çeviren Allah'a hamdolsun." Hz. Peygamber Hubeyb'in selâmını Medine'de aldı ve ashabına: "Kardeşiniz Hubeyb şehit edildi" diye bildirdi. Âsım b. Sâbit'in naaşından bir parça koparmak isteyen Kureyşliler ise ilahi bir korumayla karşılaştı: Ceset, arı sürüsü tarafından sarılarak dokunulamaması sağlandı. Bu yüzden Âsım "Arıların Koruduğu Şehit" diye anılır oldu. Recî' Vak'ası Hz. Peygamber'i derinden sarstı; otuz-kırk gün süreyle sabah namazlarında bu kabileye beddua etmiştir. Vak'a ile aynı dönemde Bi'rimaûne faciasının yaşanması kaybın boyutunu daha da ağırlaştırmıştır. [Kaynak: Mustafa Sabri Küçükaşcı, "Recî' Vak'ası", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/reci-vakasi; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Meğâzî", 28.]