Nisa süresi 105-114-115-116.ayetlerin iniş sebebi

Bu olay, Medine'de Ensar'dan Beşîr b. Uveyrik'in çevresindekilerle birlikte gerçekleştirdiği bir hırsızlığa ve ardından yaşanan iftiraya ilişkindir. Katâde b. Nu'man'ın rivayetine göre Medine'de Übeyrik oğulları diye bilinen ve Beşîr adında münafık birinin de bulunduğu bir aile vardı. Bu aile, bir Yahudinin ya da başka birinin yanında bulunan zırhı çaldı; sonra suçu Yahudi bir kişi olan Züneym'in üzerine attı. Suçlanan adam Hz. Peygamber'e geldi ve durumu anlattı. Hâin aile ise Hz. Peygamber'in yakın çevresinden kişileri araya sokarak aklandı; sanki suçsuzmuş gibi görünmeye başladı. Tam bu sırada Nisâ Sûresi'nin 105-116. âyetleri nâzil oldu. Bu âyetler Hz. Peygamber'i hainat ehlinin savunucusu olmaktan sakındırdı ve gerçek suçluları ifşa etti: "Seni hain olanların savunucusu yapmasınlar." (Nisâ 4/105) Bu âyetler, İslâm yargı anlayışının temel ilkelerinden birini ortaya koymaktadır: Görünüş ve sosyal baskı değil; delil ve hakikat belirleyicidir. Suçsuz bir kişiyi koruma, toplumsal saygınlığını kullanarak gerçek suçluyu kurtarmaya çalışmaktan çok daha önemlidir. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Nisâ Sûresi" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/nisa-suresi; Taberî, Tefsîr, V, 322-338; Vâkıdî, el-Megâzî, I, 176-178]