Mecidiye Binası

Mecidiye Binası, Mescid-i Nebevî'nin Sultan Abdülmecid döneminde (1848-1860) kapsamlı biçimde yenilenen güney bölümüdür. Bu yenileme, Osmanlı'nın Mescid-i Nebevî'ye yaptığı tarihinin en kapsamlı imar hamlelerinden birini temsil etmektedir. Medine şeyhülharemi Dâvud Paşa'nın 1848'de sunduğu rapor, mescidin artık ciddi bir onarıma ihtiyaç duyduğunu ortaya koyuyordu. Abdülmecid bu rapor üzerine harekete geçti ve Mescid-i Nebevî'nin tamamının yeniden inşasını emretti. İstanbul'dan gönderilen Nikogos Balyan başkanlığındaki mimar ekibi, Osmanlı mimarisinin unsurlarını geleneksel İslâm mimarisiyle harmanlayan yeni bir tasarım üretti. Mecidiye Binası, özellikle Hücre-i Saadet'e yakın bölümünü ve güney cephesini kapsamaktadır. Yeşil kubbe bu dönemde köklü bir onarım gördü; sütunlar, mihraplar, minberler ve diğer unsurlar yenilendi. Abdülmecid'in tuğrası çeşitli noktalara işlendi. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Mescid-i Nebevî" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/mescid-i-nebevi; "Abdülmecid" maddesi]