Hz.Üsame b. Zeyd'in öldürdüğü müslüman

Üsâme b. Zeyd, Hz. Peygamber'in azatlısı Zeyd b. Hârise'nin oğlu ve Resûlullah'ın öz evlâdı gibi sevdiği bir sahâbîydi. Mürre Seriyyesi'nde (H. 8/M. 629) Gālib b. Abdullah komutasındaki birlikte yer alıyordu. Savaş sırasında Üsâme, Benî Cüheyne'nin Hurâka kolundan Mirdâs b. Nehîk'i kovaladı. Mirdâs, ölüm tehlikesi karşısında "Lâ ilâhe illallah, Muhammed Resûlullah" dedi. Buna rağmen Üsâme adamı öldürdü. Gerekçesi, kişinin ölüm korkusuyla bu sözü söylemiş olabileceğiydi. Medine'ye dönüldüğünde Hz. Peygamber olayı öğrendi. Üsâme'yi çağırdı ve şöyle sordu: "O 'Lâ ilâhe illallah' dedikten sonra sen onu öldürdün mü?" Üsâme: "Ya Resûlallah! Ölüm korkusundan söyledi" deyince Resûlullah yüzünü çevirdi ve tekrar sordu: "Adamın kalbini yararak bu sözü gerçek mi yoksa korku mu için söylediğine baksaydın ya!" Hz. Peygamber bu olayı hiç unutmadı. "Kalbini yardın mı?" sorusunu defalarca tekrarladığını Üsâme anlatmıştır. Üsâme bu olayın etkisinden bir daha kurtulamadı ve ömrünün sonuna kadar pişmanlık içinde yaşadı. "Keşke o güne kadar müslüman olmamış olsaydım" diyerek bundan böyle "Lâ ilâhe illallah" diyen hiç kimseyi öldürmeyeceğine yemin etti. Bu olay, İslâm hukukunda son derece önemli bir ilkeyi pekiştirdi: Bir kimse dışarıdan İslâm'ın alâmetlerini taşıyorsa, niyetini sorgulama ve ona göre muamele etme hakkı müslümanlara ait değildir. İnsan, yalnızca zâhiri durum ve davranışla sorumludur; kalplerdeki niyeti ancak Allah bilir. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Üsâme b. Zeyd" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/usame-b-zeyd; Buhârî, Meğâzî 45; Müslim, İman 155-158]