Hz.Hatice annemizin kabri

Hz. Hatice yaklaşık 556 yılında Mekke'de doğmuştur. Kureyş'in Esed kolu mensuplarından olan babası Huveylid b. Esed, Câhiliye döneminin saygın tüccarlarındandı. Hz. Hatice dul kalmasının ardından kendi adına ticaret yürüten, döneminin çok az kadınına nasip olan ekonomik bağımsızlığa sahip, geniş mal varlığıyla tanınan bir kadındı. İslam öncesinde iffeti ve asaleti nedeniyle "et-Tâhire" (temiz, arınmış) lakabıyla anılırdı. Hz. Muhammed'in güvenilirliğini ve asaleti duyunca onu ticari seferlerine ortak tutmuş; ardından kendi isteğiyle evlilik teklif etmiştir. Hz. Peygamber 25, Hz. Hatice ise o dönemde 40 yaşındaydı. Rivayetlerin büyük çoğunluğu bu yaşı desteklemektedir. Evlilikleri boyunca altı çocukları olmuştur: Kâsım, Abdullah (Tâhir/Tayyib), Zeyneb, Rukiyye, Ümmü Gülsüm ve Fâtıma. Hz. Hatice, İslam tarihinin en kritik anında, vahyin ilk geldiği gece Hira mağarasından titreyen ve korkuyla dönen Hz. Peygamber'i sakinleştirmiş; "Sen kimseyi incitmezsin, akrabalık bağını gözetirsin, misafiri ağırlarsın, yükü ağır olanlara yardım edersin; Allah seni asla yalnız bırakmaz" diyerek onu teselli etmiştir. Bu sözler İslam'ın başlangıcındaki en önemli manevî desteklerden biridir. Nübüvvetin onuncu yılı (Hicretin 3 yıl öncesi), Muharrem ayında Ebû Tâlib'in de vefat ettiği bu yıl "Hüzün Yılı" (Senetü'l-Hüzn) olarak adlandırılmıştır. Hz. Hatice, Hz. Peygamber tarafından bizzat Cennetü'l-Muallâ kabristanına defnedilmiştir. Hz. Peygamber, hayatı boyunca onu minnet ve sevgiyle anmış; Hz. Âişe'nin kıskançlığına neden olacak kadar onu sık sık hatırlamış ve onu anmaktan haz duyduğunu söylemiştir. Hz. Hatice'nin kabrinin yeri uzun süre bilinmiyordu. 1328-29 yılında tespit edilen kabrin üzerine zamanla türbe yapılmıştır. Kanûnî Sultan Süleyman 1543-44'te yüksek kubbeli büyük bir türbe yaptırıp türbedar görevlendirmiştir. 1926'da Suudi idaresi bu türbeyi yıktırmıştır. Bugün kabri, Cennetü'l-Muallâ kabristanında sade bir taş işaretiyle bellidir. [Kaynak: Mustafa Fayda, "Hatice", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/hatice; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 190-210.]