Hacun bölgesi

Hacûn, Mekke'nin kuzeyinde, Cennetü'l-Muallâ kabristanlığına yakın, Mescid-i Harâm'dan yaklaşık 2 km kuzeyde yükselen bir tepedir. Bu tepenin çevresi Câhiliye döneminden bu yana Mekkelilerin defin alanı olarak kullanılmıştır. Rivayete göre Kureyş'in büyük atası ve Mekke'yi yeniden Kureyş hâkimiyetine kavuşturan Kusay b. Kilâb (ö. 480) Hacûn'a defnedilmiştir; onun kabrinden sonra bölge halkı da buraya gömülmeye başlamış ve böylece Cennetü'l-Muallâ şekillenerek büyümüştür. İslam döneminde Hacûn, Mekke fethinin sembolik açıdan başladığı mekân olma özelliğini kazandı. Hz. Peygamber fetih günü Hacûn'dan Mekke'ye girdi; sancağı buraya dikti ve iki rekât namaz kıldı. Bu noktadan bakıldığında Kâbe'nin silueti görünmekteydi. Hz. Peygamber daha önce de çeşitli vesilelerle Hacûn'dan geçmiş ve orada durup dua etmiştir. Özellikle Mekke'den Medine'ye hicret etmeden önceki duygusal veda sürecinde Hacûn tepesine çıkıp şehre baktığı ve gözyaşı döktüğü rivayet edilmektedir. [Kaynak: Mustafa Fayda, "Cennetü'l-Muallâ", TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 7, s. 387-388. https://islamansiklopedisi.org.tr/cennetul-mualla; İbn Hişâm, es-Sîre, IV, 31-35.]