Ebul Hakem As b. Rebi

Hakem b. Ebü'l-Âs (ö. 31/651), Emevî kabilesine mensup olup Hz. Peygamber'in uzak akrabasıdır. Mekke döneminde İslâm'a karşı mesafeli bir tutum sergilemiş; ancak Mekke'nin fethinde müslüman olmuştur. Hz. Peygamber, Hakem'i Mekke'den sürgün etmiş ve onun Medine'ye yaklaşmasını yasaklamıştır. Bu sürgünün sebebi olarak kaynaklar; Hakem'in Hz. Peygamber'i taklit etmesi, gizli konuşmalarını dinleyip başkalarına aktarması ve müslümanlara yönelik kötü niyetli tutumunu zikretmektedir. Hakem, Hz. Ebû Bekir ve Hz. Ömer dönemlerinde de bu sürgün kararı devam ettiğinden Medine'ye dönememişti. Hz. Osman'ın hilâfeti döneminde (644-656), akrabası olan Hakem Medine'ye çağrılarak sürgünden muaf tutulmuştur. Bu karar döneminde siyasi tartışmalara yol açmış ve Hz. Osman'a yönelik eleştirilerin konularından biri olmuştur. Hakem'in oğlu Mervân b. Hakem ilerleyen dönemde Emevî halifesi olmuş; torunları Emevî hanedanını oluşturmuştur. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, 'Hakem b. Ebü'l-Âs' maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/hakem-b-ebul-as; İbn Sa'd, et-Tabakât; Belâzürî, Ensâbü'l-eşrâf]