Ebu Talip Mahallesi (Şib-u Ebi Talib)

Hâşimoğullarının Mekke'deki yerleşim alanı olan Şibu Ebî Tâlib, Kâbe'nin doğu tarafındaki dar vadi koridorunda yer almaktaydı. Kureyş'in atası Kusay b. Kilâb'ın bölgeyi düzenlemesinden önce de Mekkelilerin yaşadığı kadim bir mekândır. Nübüvvetin yedinci yılında (H. 7 / M. 615) Kureyş kabilesi, tüm Hâşimoğullarını ve müslümanları hedef alan kapsamlı bir boykot kararı aldı. Karar, bir sahife (belge) üzerine yazılarak Kâbe'ye asıldı: Hâşimoğullarıyla evlenmek, iş yapmak, konuşmak ve alışveriş etmek yasaklandı. Böylece müslümanlar ve Hâşimoğulları —hepsi birlikte— Şibu Ebî Tâlib'e çekilmek zorunda kaldı. Bu ablukanın ilk iki yılında Hâşimoğulları açlık, hastalık ve yoksullukla boğuştular. Hac mevsimi dışında Mekke'den çıkamıyorlardı; birkaç merhametli kişi gizlice yiyecek ulaştırmaya çalışıyordu. Rivayete göre sahifenin yazısı, Hz. Peygamber'in duası üzerine Allah tarafından "Allah" ve "Rahim" kelimeleri dışında tamamen yenildi; bu gelişme Kureyş içinde de çatlaklar yarattı. Boykot yaklaşık 3 yıl sonra (H. 10 nübüvvet yılı / M. 619) sona erdi. Boykotun sona ermesinin hemen ardından Hz. Peygamber'in can dostu Ebû Tâlib ve eşi Hz. Hatice aynı yıl vefat etti. Bu yüzden H. 10 nübüvvet yılı "Hüzün Yılı" (Senetü'l-Hüzn) olarak adlandırılmıştır. [Kaynak: Nebi Bozkurt, Mustafa Sabri Küçükaşcı, "Mekke", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/mekke; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 350-374.; Vâkıdî, el-Meġāzî, I, 5-10.]