Ebu Talib b. Abdulmuttalib kabri

Ebû Tâlib, Hz. Peygamber'in dedesi Abdülmuttalib'in oğlu ve amcasıdır. Hz. Peygamber'in babası Abdullah ölünce küçük Muhammed'i himayesine alan ve yıllarca onu koruyan kişi Ebû Tâlib'dir. Kureyş'in müslümanlara uyguladığı sosyal ve ekonomik boykot döneminde (619) bile Ebû Tâlib, yeğenini teslim etmedi. Ebû Tâlib'in ölümü, H. 10'inci nübüvvet yılında (619) yaşandı. Aynı yıl Hz. Hatice de vefat ettiğinden bu yıl "Hüzün Yılı" (Senetü'l-Hüzn) olarak anıldı. Hz. Peygamber amcasının ölüm döşeğinde iken ona İslam'ı teklif etti; Ebû Tâlib "eğer Kureyş benim hakkımda söz söylemeseydi iman ederdim" ya da benzer anlamlı sözler söyleyerek hayatını kaybetti. Ebû Tâlib'in imanı meselesi İslam âlimleri arasında tartışmalı olmaya devam etmektedir. Ehl-i sünnet âlimlerinin büyük çoğunluğuna göre Ebû Tâlib İslam'a girmeden öldüğünden imanı geçerli sayılmamaktadır. Bununla birlikte Hz. Peygamber'in amcasına duyduğu derin şefkat ve saygı, pek çok hadiste açıkça görülmektedir. Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: "Ebû Tâlib olmasaydı Kureyş beni helak etmişti." Ebû Tâlib'in kabri konusunda kesin bir kayıt yoktur. Mekke'deki bazı geleneksel mekânlar bu kabirle ilişkilendirilmiştir. [Kaynak: Nebi Bozkurt, "Ebû Tâlib", TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 10, s. 250-252. https://islamansiklopedisi.org.tr/ebu-talib; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 414-420.; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Cenâiz", 79.]