Ebu Hureyre (r) ve süt

Ebû Hüreyre (ö. 58/678), Hz. Peygamber'den en çok hadis rivayet eden sahâbîdir; hayatı boyunca derviş meşrep bir zühd hayatı yaşadı. Ehl-i Suffe'nin en önemli temsilcilerinden biriydi; Suffe, Mescid-i Nebevî'nin bitişiğindeki sofada barınan yoksul ve kimsesiz müslümanların özel alanıydı. Açıklamada aktarılan rivayete göre Hz. Ebû Hüreyre son derece aç ve bitkin düşmüştü. Açlığının şiddetini anlatmak için şöyle dedi: "Karnımı doyurmak için kendimi yere atardım; taşa basıp yere düşerdim insanlar deli zannetsin diye, oysa içim bayılmaktan gidiyordu." O günlerde Hz. Peygamber ona bir kap süt göndermişti ya da Suffe'de paylaşılan sütle ilgili bir olay yaşanmıştı. Hz. Peygamber'in bereketli eli değdiği her yiyecek ve içeceğin az iken bile çok kişiye yettiğine dair rivayetler pek çok kaynakta yer almaktadır. Ebû Hüreyre ile ilgili anlatımlarda da Hz. Peygamber'in duasının ardından azın çoğa dönüştüğüne dair mucize sahneleri aktarılmaktadır. Bu olay, Ehl-i Suffe'nin günlük hayatını, Medine'nin ilk yıllarındaki maddî sıkıntıları ve Hz. Peygamber'in ashabına olan şefkatini yansıtmaktadır. Aynı zamanda Hz. Ebû Hüreyre'nin Hz. Peygamber'in yanından neden bir an bile ayrılmadığını da açıklamaktadır: Çünkü midesi açtı, hazinesi yoktu; ama ilim için her şeyi göze almıştı. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Ebû Hüreyre" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/ebu-hureyre; Buhârî, Rikāk 17; Müslim, Zühd 17]