Duha süresi

Duhâ Sûresi'nin nüzûl sebebi olarak aktarılan en yaygın rivayete göre Hz. Peygamber hastalanmış ya da herhangi bir nedenle gece ibadete kalkamamıştı. Bu sırada Ümm Cemil bint Harb (Ebû Leheb'in karısı) ya da bazı müşrikler şöyle dediler: "Şeytanın seni terk ettiğini anlıyorum; seni bir ya da iki gündür görmedi!" Hz. Peygamber bu sözden derinden etkilendi. Başka bir rivayete göre ise vahiy uzun süre —üç gün, bir hafta ya da kırk gün gibi farklı müddetler aktarılmaktadır— kesilmişti. Hz. Peygamber bu süre zarfında Cebrâil'in gelmemesinden büyük üzüntü duymuş ve kaygılanmıştı. İşte bu üzüntünün doruk noktasında Duhâ Sûresi indi: "Kuşluk vaktine ve sükûna erdiğinde geceye yemin ederim ki Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı. Gerçekten senin için ahiret, dünyadan daha hayırlıdır. Rabbin sana verecek ve sen de razı olacaksın. O seni yetim bulup barındırmadı mı? Seni yolunu bilmez bulup doğru yola iletmedi mi? Seni yoksul bulup zengin etmedi mi? O hâlde yetimi sakın ezme! El açanı sakın azarlama! Rabbinin nimetlerini anlat!" Bu sûreyle birlikte Hz. Peygamber için yeni bir dönem başladı: Allah, en ağır anlarda bile yanında olduğunu ve onu sevdiğini ilân ediyordu. [Kaynak: Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Tefsîr", 93/1.; Müslim, Sahîhu Müslim, "Cihâd", 113.; Taberî, Câmi'u'l-beyân, XXX, 145-160.]