Buvat Osmanlı Hicaz Demiryolu İstasyonu

Hicaz Demiryolu, İslâm dünyasının en büyük altyapı projelerinden biridir. II. Abdülhamid, Şam'dan Medine'ye uzanan bu demiryolu hattını 1900 yılında başlatmış ve 1908 yılında tamamlamıştır. Toplam uzunluğu yaklaşık 1.464 km. olan hat, başlangıçta Mekke'ye kadar uzatılması planlanmış; ancak bu hedef gerçekleştirilememiştir. Projenin finansmanı, tüm müslüman dünyasından toplanan bağışlarla ve Osmanlı devlet hazinesinden karşılanmıştır. Bu bağlamda proje yalnızca bir ulaşım yatırımı değil; aynı zamanda İslâm dayanışmasının ve Osmanlı hilafetinin güçlü bir sembolüdür. Demiryolunun inşasından önce Medine-Şam arasındaki hac yolculuğu deve kervanlarıyla kırk günü aşan bir süre alıyordu. Demiryolu sayesinde bu süre birkaç güne indirildi; hacıların maruz kaldığı tehlike, yorgunluk ve mali yük önemli ölçüde azaldı. Birinci Dünya Savaşı'nda Lawrence of Arabia (T.E. Lawrence) liderliğindeki Arap isyancılar, Hicaz Demiryolu hattını ve istasyonlarını defalarca sabotaj eylemiyle tahrip etti. Savaş sonrasında Osmanlı Devleti'nin çöküşüyle birlikte hat büyük ölçüde kullanım dışı kaldı. Bugün güzergâhta pek çok istasyon, köprü ve tünel harabeye dönmüş ya da kısmen korunmuş hâldedir. Bu istasyon, söz konusu tarihi hattın Medine'ye yakın ya da Medine-Şam güzergâhındaki önemli duraklarından birini temsil etmektedir. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Hicaz Demiryolu" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/hicaz-demiryolu; Ufuk Gülsoy, William Ochsenwald, "HİCAZ DEMİRYOLU", TDV İslâm Ansiklopedisi]