Beni Nadir hakkında inen ayetler

Benî Nadîr, Medine'deki üç büyük Yahudi kabilesinden ikincisiydi. Hz. Peygamber'i öldürmeye teşebbüs etmeleri ve müşriklerle gizli yazışmalar yapmaları nedeniyle H. 4. yılda (625) Medine'den sürgün edildiler. Bu tarihi olay, Kur'ân'da müstakil bir sûreyle anlatılan tek sürgün hadisesidir. **Haşr Sûresi (59. sûre):** Medine döneminde nâzil olmuş bu sûre, adını 2. âyetteki "haşr" (toplanma/sürgün) kelimesinden almıştır. Sûrenin ilk bölümleri (1-10. âyetler) doğrudan Benî Nadîr'in sürgününü ele alır. "O inkâr edenleri, Ehl-i Kitap'tan ilk sürgünde yurtlarından çıkaran O'dur. Siz onların çıkacağını sanmamıştınız; onlar da kalelerinin kendilerini Allah'tan koruyacağını sanmışlardı." Bu âyetler aynı zamanda Benî Nadîr'in terk ettikleri mallarının müslümanlar arasında nasıl dağıtıldığını da açıklamaktadır. **Bakara Sûresi 256. âyet:** "Dinde zorlama yoktur" meâlindeki bu âyetin, Benî Nadîr Yahudilerinin bazı Medineli Ensarın çocuklarını Yahudi yapmak istedikleri meselesi bağlamında nâzil olduğuna dair rivayetler bulunmaktadır. Haşr Sûresi'nin son üç âyeti (22-24) Allah'ın esmâ-i hüsnâsını sıralayan ve Kur'ân'ın en çok okunan bölümlerinden birini oluşturan âyetlerdir. Bu âyetler, Hz. Peygamber'in sabah namazından sonra okunmasını tavsiye ettiği bilinen özel bir zikir bölümünü teşkil etmektedir. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Nadîr (Benî Nadîr)" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/nadir-beni-nadir; TDV İslâm Ansiklopedisi, "Haşr Sûresi" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/hasr-suresi]