Bakara 207-Nahl 106 ve Mekke'li Köle sahabelerin işkence gördükleri yer

Nübüvvetin ilk yıllarında müslümanlar arasında en ağır işkenceyi görenler, himayesiz ve köle statüsündeki kişilerdi. Kureyş'in tanınmış ailelerine mensup ya da güçlü bir kabilenin koruması altındaki sahâbîlere karşı daha temkinli davranan müşrikler, gücü ve desteği olmayan müslümanlara her türlü zulmü reva gördü. Bu mağdurların en meşhurları arasında Bilâl-i Habeşî, Hz. Ammâr b. Yâsir, Hz. Sümeyye, Hz. Yâsir, Habbâb b. Eret, Suheyb b. Sinân ve Âmir b. Füheyre gibi isimler yer almaktadır. Bu kişiler, ıssız alanlarda ya da güneşin kavurucu sıcağında çöle yatırılarak ağır taşlarla ezilip dürterek işkenceye tabi tutuluyordu. Bazıları demir zırhlar giydirilerek güneşin altında bırakılıyor; bazıları ise duman altında nefes almakta güçlük çektiriliyor ve suya daldırılıyordu. Habbâb b. Eret'in Hz. Peygamber'e gelip "Allah'tan yardım istemez misin?" diye sorduğu rivayeti bu dönemin ağırlığını özetlemektedir. Hz. Peygamber onun bu sorusu karşısında şöyle buyurdu: "Daha önceki ümmetlerde öyle kişiler vardı ki, demir taraklarla başından ayağına kadar etleri kemiklerinden soyuluyordu; yine de imanından dönmüyordu." Bakara 207. ayet — "İnsanlardan öyleleri de var ki, Allah'ın rızasını kazanmak için canını satar. Allah kullarına çok merhametlidir" — bu dönemde kendisini feda eden müminlere, özellikle Suheyb b. Sinân'a ya da Hz. Peygamber'in kendisine nâzil olduğu aktarılmaktadır. [Kaynak: Casim Avcı, "Bilâl-i Habeşî", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/bilal-i-habesi; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Menâkıb", 25.; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 317-340.]