Altın oluk (MÎZÂB-ı K‘BE) (Sultan Abdulmecid'in eklediği ) Günümüzde Suud Kralı Fahd'ın eklediği)

Kâbe'nin çatısındaki oluk, yapının en kadim mimari unsurlarından biridir. İlk olukun Hz. İbrâhim döneminden bu yana var olduğu kabul edilmektedir; ancak asıl malzeme, biçim ve altın kaplama tarihten tarihe değişim göstermiştir. Osmanlı döneminde Kâbe'nin birçok kez tamir gördüğü bilinmektedir. Oluk, çeşitli dönemlerde kurşun, bronz ya da altınla kaplanmış; en görkemli hâlini Sultan Abdülmecid (saltanat: 1839-1861) dönemindeki büyük Kâbe tamiratı sırasında almıştır. Bu dönemde oluk tamamen altınla kaplanmış ve "Mîzâbü'r-Rahmeh" (Rahmet Oluğu) adını pekiştirmiştir. Günümüzdeki oluk, Kral Fahd döneminde (1982-2005) gerçekleştirilen kapsamlı Kâbe restorasyonu sırasında yenilenmiştir. Oluğun altın kaplama iç yüzü ve dışarıya doğru uzanan kısmı titizlikle işlenmiştir. Uzunluğu yaklaşık 258 cm, genişliği 30 cm olan oluk, Hicr-i İsmâil'in üzerine akar. İslam geleneğinde Altın Oluğun altında durup dua etmek özellikle tavsiye edilmiştir; bu noktanın duanın makbul olduğu yerlerden biri sayıldığına dair rivayetler mevcuttur. [Kaynak: Nebi Bozkurt, Mustafa Sabri Küçükaşcı, "Kâbe", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/kabe; Ezrakî, Ahbâru Mekke, I, 264-275.]