Seniyyetü’l-vedâ‘ tepesi (Kuzey)

Seniyyetü'l-vedâ (ثنيّة الوداع), sözlükte "geçit, patika, dağ yolu" anlamına gelen "seniyye" sözcüğünden türemektedir. Medine'de iki ayrı tepeden oluşan bu coğrafi özellik, şehre giriş ve çıkış noktasındaki önemli bir referans noktasıydı. Kuzey Seniyyetü'l-vedâ', Medine'nin kuzeyine yapılan yolculuklarda uğurlama ve karşılama merasimlerinin gerçekleştirildiği tepedir. Rivayetlere göre Hz. Peygamber Medine'ye ilk geldiğinde halk bu tepede onu büyük bir sevinçle karşıladı. İşte bu karşılama anında meşhur "Taleal badru aleynâ" (Üzerimize dolunay doğdu) naatı söylenmiştir. Bu naat, Medine'nin Beni Neccar kızları tarafından def eşliğinde okunmuştur: "Taleal badru aleynâ — Üzerimize dolunay doğdu, Min seniyyetil vedâ — Vedâ tepelerinden. Vecessü şşükkü aleynâ — Şükür borçlandık bize, Mâ deâ lillahi dâ — Allah'a davet eden dua ettiğinde." Bu naat, İslâm müziği ve tasavvuf geleneğinde Hz. Peygamber'e olan sevginin en güzel ifadesi olarak yüzyıllar boyunca yaşatılmıştır. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Seniyyetülvedâ" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/seniyyetulveda; İbn Sa'd, et-Tabakāt, I, 233-234]