Fidyesiz serbest bırakılan bedir esiri

Bedir Gazvesi'nden sonra (H. 2/M. 624) Medine'ye getirilen esirlerin büyük çoğunluğu fidye ödeyerek ya da okuma-yazma öğreterek serbest bırakıldı. Ancak bazı esirlerin özel durumları Hz. Peygamber'in dikkatini çekti ve ona göre değerlendirmeler yapıldı. Bedir esirlerinden biri —rivayetlerde adı geçen kişilerden biri olarak Ebu'l-Âs b. Rebî ya da bir başka esir olabilir— Hz. Peygamber'in doğrudan müdahalesiyle fidye alınmaksızın serbest bırakıldı. Bu uygulamanın ardındaki gerekçe, o kişinin İslâm'a veya müslümanlara karşı sempati ya da tarafsız bir tutum sergilemesiydi. Hz. Peygamber'in esir politikasında birkaç temel ilke öne çıkmaktaydı: Esirlere insan onuruna yakışır biçimde muamele etmek; fidye ödenebilecek esirler için uygun miktar belirlemek; okuma-yazma bilen esirlere müslüman çocuklara ders verme karşılığında özgürlüklerini vermek; ve özel durumlarda fidye almaksızın serbest bırakmak. Bu bütüncül yaklaşım, İslâm'ın savaş hukukundaki insanî boyutunu açıkça ortaya koymaktadır. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Bedir Gazvesi" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/bedir-gazvesi; İbn Hişâm, es-Sîre, II, 293-302; Vâkıdî, el-Megâzî, I, 118-125]