Ebtah - Vadi İbrahim (الأبطح -Al Abtah)

Ebtah, Arapçada "suyun yayılarak aktığı geniş tabanlı, kumlu dere yatağı" anlamına gelir. Mekke ile Mina arasındaki bu geniş vadiye, Hâsibe ya da Mutabbih gibi isimler de verilmektedir. Hz. Peygamber hac mevsimlerinde Mina'dan ayrılarak Mekke'ye gelmeden önce Ebtah'ta bir süre konakladı ve namaz kıldı. Bu uygulama sünnet olarak değerlendirilmiştir; bununla birlikte fıkıh âlimleri bu konaklamanın zorunlu olup olmadığı ya da sadece müstehap sayılıp sayılmayacağı konusunda görüş ayrılığı içindedir. İmam Mâlik Ebtah'ta namaz kılmayı müstehap sayarken diğer bazı âlimler bunu zorunlu görmemişlerdir. Hz. Peygamber'den sonra Hulefâ-yi Râşidîn ve pek çok sahâbî bu sünneti uygulamıştır. Câhiliye döneminde de Ebtah önemli toplantı ve toplumsal etkinliklerin yapıldığı bir mekândı. Günümüzde Vâdi İbrâhim (Ebtah), Mekke'nin ana arterlerinden biri olup modern binaların, alışveriş merkezlerinin ve konut alanlarının dolduğu bir kentsel bölgeye dönüşmüştür. Orijinal vadinin tabii dokusundan çok az iz kalmıştır. [Kaynak: Mustafa Sabri Küçükaşcı, "Ebtah", TDV İslâm Ansiklopedisi, c. 10, s. 42-43. https://islamansiklopedisi.org.tr/ebtah; Buhârî, Sahîhu'l-Buhârî, "Hac", 144.; Müslim, Sahîhu Müslim, "Hac", 359.]