Ukbe b. Ebi Muayt'ın evi

Ukbe b. Ebî Muayt (ö. 2/624), Mekkeli müşriklerin İslâm'a en sert karşı çıkan isimlerinden biridir. Benî Ümeyye'ye mensup olan Ukbe, başlangıçta Hz. Peygamber'in davetine olumlu yaklaşmış; ancak yakın dostu Übey b. Halef'in baskısıyla imanından vazgeçip İslâm'a karşı en acımasız düşman haline gelmiştir. Hz. Peygamber Kâbe'de secde ederken Ukbe bir defasında deve işkembesi getirip Resûlullah'ın sırtına koymuş, Hz. Peygamber başını secdeden kaldıramamıştır. Haberi duyan Hz. Fâtıma koşup pisliği temizlemiş; Hz. Peygamber başını kaldırarak Ukbe'nin de adını zikrettiği bir bedduada bulunmuştur. Rivayetlere göre bu beddua bütün muhatapları Bedir'de hayatını kaybedene dek sürmüştür. Ukbe ayrıca bir seferinde Hz. Peygamber namaz kılarken ridasıyla boğmaya teşebbüs etmiş; Hz. Ebû Bekir bu sırada koşarak Resûlullah'ı kurtarmıştır. Dârünnedve toplantısında Hz. Peygamber'i öldürme planlarına dahil olan Ukbe, Bedir Savaşı'nda esir düşmüştür. Hz. Peygamber'in emriyle idam edilen Ukbe, müslümanlara verdiği ağır zararlar gerekçesiyle bu istisnai muameleyi hak etmiştir. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, 'Ukbe b. Ebî Muayt' maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/ukbe-b-ebi-muayt; İbn Hişâm, es-Sîre, I, 298-299; Buhârî, 'Salât', 109]