Seddu Sahba (SeddulBint) Hz.Safiye ile evliliğinden zerafet

Hz. Safiyye bint Huyey (ö. 50/670), Benî Nadir Yahudilerinin reisi Huyey b. Ahtab'ın kızıdır. Hayber'in fethinin ardından (H. 7/M. 628) esirler arasında bulunan Safiyye, Dihye el-Kelbî'nin payına düştü; ancak Hz. Peygamber onu Dihye'den alarak serbest bıraktı ve evlenme teklifinde bulundu. Seddu's-Sahba, Hayber'in güneyinde Medine'ye doğru uzanan yol üzerinde bir su başı ya da durak noktasıdır. Hz. Peygamber bu mevkide Safiyye'ye İslâm'ı sundu; Safiyye müslüman oldu ve gönüllü olarak evlenmeyi kabul etti. Nikâhları kıyıldı; ertesi gün bir düğün yemeği verildi. Nikâhı kıyan Hz. Peygamber kendisi oldu ve azat edilmek şeklinde Safiyye'nin mehri verildi. Bu evlilik birkaç farklı boyutuyla değerlendirilmektedir: Birincisi, İslâm'ın kadın esirin müslüman olması hâlinde onunla evlenilmesine ve ona tam eş statüsünün tanınmasına olanak tanıdığı İslâm hukuku pratiği açısından; ikincisi, Yahudi aristokrasisiyle kurulan bu bağın, dönemin siyasi ittifak örüntüleri açısından taşıdığı anlam açısından; üçüncüsü ise Hz. Safiyye'nin "mü'minlerin annesi" unvanıyla İslâm tarihinin önemli bir kadın figürü olarak öne çıkması açısından. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Safiyye" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/safiyye; Buhârî, Meğâzî 38; Müslim, Nikâh 84]