Safvan b. Umeyye'nin evi

Safvân b. Ümeyye, Kureyş'in Cumah kolundandır. Babası Ümeyye b. Halef, Bedir'de müslümanlar tarafından öldürülmüştü. Safvân bu yüzden müslümanlara karşı derin bir düşmanlık besledi ve İslam'ın yayılmasına aktif biçimde direnç gösterdi. Mekke'nin fethinde (H. 8 / M. 630) diğer düşman komutanlarla birlikte Safvân da kaçtı; Cidde'ye giderek deniz yoluyla kaçmaya niyetlendi. Ancak Hz. Ömer'in amcasının oğlu Huveytıb b. Abdüluzzâ, Hz. Peygamber'den Safvân için eman istedi; Hz. Peygamber iki aylık eman (güvence süresi) verdi. Eman mektubu Safvân'a ulaştırılınca geri döndü. Safvân hemen müslüman olmadı. Hz. Peygamber ona daha uzun süre tanıdı; bu süre zarfında Huneyn Gazvesi'ne katıldı ve savaşın ortasında şöyle dedi: "Kureyşten birinin bana hükmetmesi, Hevâzinlilerin hükmetmesinden iyidir." Huneyn ve Tâif kuşatmasının ardından 2-3 ay geçince Safvân nihayet müslüman oldu. Hz. Peygamber Huneyn'in ganimetinden Safvân'a geniş bir pay verdi; bu cömert davranış Safvân'ı derinden etkiledi. Safvân sonradan şöyle dedi: "Resûlullah bana o kadar çok verdi ki o bana insanların en sevimlisi hâline geldi." [Kaynak: Casim Avcı, "Safvân b. Ümeyye", TDV İslâm Ansiklopedisi. https://islamansiklopedisi.org.tr/safvan-b-umeyye; İbn Hişâm, es-Sîre, IV, 61-65.; Müslim, Sahîhu Müslim, "Zekât", 131.]