Kevkeb-i Dürri elması ve Sultan Ahmed'in sır kitabesi

Kevkeb-i Dürri (كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ — Parlak Yıldız), Osmanlı hazinesinde yer alan ve son derece nadir bir mücevher olduğu ifade edilen elması tanımlamak için kullanılan isimdir. Bu isim aynı zamanda Nur Sûresi'nin 35. âyetinde geçen bir tabirdir: "...Allah, göklerin ve yerin nurudur. O'nun nurunun temsili, içinde çırağ bulunan bir kandil gibidir; çırağ bir sırça içindedir; sırça ise sanki inci gibi parlayan bir yıldız (kevkebun durriyyun) gibidir..." Sultan I. Ahmed (1590-1617), son derece dindar bir padişahtı. Mekke ve Medine'ye derin bir bağlılık duyduğu bilinmekte; pek çok Osmanlı padişahı gibi bu kutsal mekânlara kıymetli hediyeler ve vakıflar bırakmıştır. Adnan Şensoy'un açıklamasından öğrendiğimize göre Sultan Ahmed'in Mescid-i Nebevî'ye ya da ilgili bir yapıya bıraktığı gizli/sır niteliğinde bir kitabesi bulunmaktadır. Bu kitabe, padişahın imanının ve sıradan gözden gizli tutmak istediği bir dua ya da niyazının kalıcı bir ifadesi olarak değerlendirilmektedir. Birinci Dünya Savaşı'nın son döneminde Medine Valisi Fahrettin Paşa (Türkmen), İngiliz-Arap kuvvetlerine karşı uzun süre direnen Osmanlı'nın son garnizonu olarak Medine'yi savundu. Teslim olmak zorunda kaldığında (1919) Mescid-i Nebevî'deki değerli eserleri ve mücevherleri İstanbul'a gönderdi. Bu hazineler arasında Kevkeb-i Dürri Elması'nın da bulunduğu aktarılmaktadır. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Fahreddin Paşa" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/fahreddin-pasa; Osmanlı dönemi Hicaz kaynakları]