Hz. Temim-i Dari'nin evi

Temîm b. Evs b. Hârice ed-Dârî (ö. 40/661), Filistin'de doğmuştur. Kahtânîler'e mensup Benî Dâr kabilesindendi; bu nedenle Dârî nisbesiyle meşhur olmuştur. İslâmiyet'i kabulünden önce ibadet ettiği manastıra nisbetle Deyrî diye de anıldığı kaydedilmektedir. Temîm-i Dârî, H. 9. yılda (631) Medine'ye gelerek müslüman oldu. Hz. Peygamber'in özel ilgisine mazhar olan bu sahâbî, başka hiçbir sahâbîye söylenmeyen özel bilgileri Hz. Peygamber'den aldı. Bunların en önemlisi, Deccal meselesiydi. Temîm-i Dârî, deniz yolculuğu sırasında bir adada garip bir varlıkla karşılaştığını ve bunun Deccal olduğunu öğrendiğini bizzat anlattı. Hz. Peygamber bu kıssayı minberden halka okudu; hadis kaynaklarında "Temîm-i Dârî Kıssası" olarak yer almaktadır. Temîm-i Dârî ayrıca Mescid-i Nebevî'ye kandil (çırağ) asmayı ilk getiren kişi olarak bilinmektedir. Bu gelenek, onun Hristiyan manastır kültüründen taşıdığı bir uygulamaydı ve Hz. Peygamber'in de onayıyla mescid aydınlatmasının başlangıcını oluşturdu. [Kaynak: TDV İslâm Ansiklopedisi, "Temîm ed-Dârî" maddesi, islamansiklopedisi.org.tr/temim-ed-dari; Müslim, Fiten 119-122; İbn Sa'd, et-Tabakāt, VII, 385-387]