Ebu Cehil'in evlerinden biri

Ebû Cehil (asıl adı Amr b. Hişâm, ö. 2/624), Kureyş'in Mahzûm koluna mensuptur. Yaklaşık 570 yılında Mekke'de dünyaya gelen Ebû Cehil, İslâmiyet'e olan şiddetli düşmanlığı nedeniyle tarihte bu künyeyle anılmaktadır; Ebü'l-Hakem olan asıl künyesi Hz. Peygamber tarafından 'cahillik babası' anlamına gelen 'Ebû Cehil' olarak değiştirilmiştir. Mekke'nin sosyal ve siyasi yapısında son derece nüfuzlu bir konumda bulunan Ebû Cehil, ilk günden itibaren Hz. Peygamber'in tebliğine karşı çıkmış; müslümanlara en ağır işkence ve baskıları uygulayan kişilerin başında gelmiştir. Güçsüz ve himayesiz sahâbîlere bizzat işkence etmiş; ilk şehit Hz. Sümeye bint Habbat'ı mızrakla şehit etmiştir. Hz. Peygamber'in kendisini 'bu ümmetin firavunu' olarak nitelendirdiği rivayet edilmektedir. Velîd b. Mugīre'nin yeğeni olan Ebû Cehil, zekâsı, hatipliği ve toplum üzerindeki etkisiyle öne çıkmış; bu özelliklerini İslâm karşıtı bir örgütlenme için kullanmıştır. Dârünnedve toplantısında Hz. Peygamber'i öldürme planını teklif eden ve bu plan çerçevesinde Kureyş'in farklı boylarından gençleri bir araya getiren kişinin Ebû Cehil olduğu rivayet edilmektedir. Bedir Savaşı'nda yaralanarak yere düşen Ebû Cehil, Hz. Abdullah b. Mes'ûd tarafından bulunmuş ve başı kesilmiştir. Hz. Peygamber bu haberi duyduğunda 'Bu ümmetin firavunu buydu' demiştir. [Kaynak: Mehmet Ali Kapar, 'Ebû Cehil' maddesi, TDV İslâm Ansiklopedisi, islamansiklopedisi.org.tr/ebu-cehil; İbn Hişâm, es-Sîre, II, 264-267; Buhârî, 'Meğâzî', 10]